P3429: سوپاپ اگزوز سیلندر ۴ — مدار کنترل باز

مدار کنترل غیرفعال‌سازی سوپاپ اگزوز سیلندر ۴ خطا دارد.

مدار کنترل باز است — ماژول سلونوئید را راند و هیچ جریان برگشتی ندید.

مدار باز کم‌ابهام‌ترینِ این خطاها و اغلب کم‌جدی‌ترینشان است. ماژول گزارش نمی‌کند که غیرفعال‌سازی شکست خورده؛ گزارش می‌کند که سیم آنجا نیست. کانکتور شکسته، سیم ساییده، پین خورده یا سیم‌پیچ خراب سلونوئید همگی یک‌جور خوانده می‌شوند، و خطا به‌جای مکانیکی، برقی است.

و همین آن را تنها نوعی می‌کند که در آن روغن کمتر احتمال دارد پاسخ باشد — هرچند باز هم باید بررسی شود، چون این موتورها روغن رهاشده را به شکل‌هایی تنبیه می‌کنند که جای دیگری پیدا می‌شود.

غیرفعال‌سازی سیلندر نیمی از موتور را در حال رانندگی خاموش می‌کند، و قرار نیست راننده متوجه شود.

زیر بار کم — سرعت ثابت آزادراهی از موتوری بزرگ کسر کوچکی از توانش را می‌خواهد — موتور برای پمپاژ هوایی که لازم ندارد سوخت هدر می‌دهد. دریچه گاز تقریباً بسته است، پس هر کورس مکش در برابر خلأ کشیده می‌شود. آن تلفات پمپاژ کسر واقعی از سوخت سوخته‌شده است.

پس موتور سیلندرها را خاموش می‌کند: سوخت و جرقه قطع می‌شوند و سوپاپ‌ها بسته نگه داشته می‌شوند. سیلندرهای باقی‌مانده آنگاه باید برای ساختن همان توان سخت‌تر کار کنند، که دریچه گاز را بیشتر باز می‌کند و تلفات پمپاژ را برای همه‌شان کم می‌کند. تمام سود همین است — از بی‌خفگی کردن سیلندرهایی می‌آید که هنوز کار می‌کنند، نه از آن‌هایی که ایستادند.

هر دو سوپاپ باید بسته بمانند، و همین بخشی است که ارزش فهمیدن دارد.

اگر تنها سوخت قطع می‌شد، سیلندر همچنان هوا پمپ می‌کرد — روی میل‌لنگ می‌کشید، و اکسیژن سرد را از میان کاتالیست می‌راند، که ترکیبی را که سنسورهای اکسیژن می‌کوشند بخوانند بر هم می‌زند. پس سوپاپ‌ها بسته نگه داشته می‌شوند و شارژ به دام می‌افتد.

سیلندری پر از هوای به‌دام‌افتاده به یک فنر بدل می‌شود. پیستون در راه بالا فشرده‌اش می‌کند و در راه پایین پس می‌زند، و بیشتر انرژی را برمی‌گرداند. حمل کردن سیلندر غیرفعال تقریباً رایگان است — و این تنها وقتی کار می‌کند که دام نگه دارد، و به همین دلیل مدارهای ورودی و اگزوز جداگانه پاییده می‌شوند و هر کدام کد خودش را می‌گیرد.

تقریباً همه این سیستم‌ها با روغن موتور به کار می‌افتند، و به همین دلیل وضعیت روغن بر علت‌ها غالب است.

سلونوئید سوپاپ را حرکت نمی‌دهد. فشار روغن را به تایپیتی می‌رساند که جمع می‌شود، پس زائده میل‌بادامک به‌جای باز کردن سوپاپ، درون قطعه‌ای فرو می‌رود که کوتاه می‌آید. روغن هم‌زمان سیال کاری، مسیر سیگنال و روان‌کار است.

و همین این سیستم را به‌طور غیرعادی به روغنی حساس می‌کند که موتور معمولی تحملش می‌کند. روغن کهنه، عقب‌افتاده، با گرانروی نادرست، یا رقیق‌شده با سوخت کندتر حرکت می‌کند و بیشتر احتمال دارد در مجراهایی باریک‌تر از مغز مداد لاک بگذارد. سطح پایین روغن هم همین کار را می‌کند، چون فشاری که تایپیت را در جایش نگه می‌دارد اول در دور آرام و در حالت داغ از بین می‌رود.

پس پیش از محکوم کردن یک سلونوئید: سطح روغن، وضعیت روغن و زمان آخرین تعویضش را بررسی کنید. در این موتورها این خودِ تشخیص است، نه یک مقدمه.

پشت این کدها یک خرابی مکانیکی هست که ارزش دانستن دارد، چون گران است و رایج.

تایپیت غیرفعال‌شونده‌ای که تمیز دوباره درگیر نشود، سوپاپی را ناهماهنگ با میل‌بادامک رها می‌کند. موتور روی آن سیلندر ریپ می‌زند، و زائده‌ای که روی تایپیت نادرست‌بارشده سوار است می‌تواند صاف ساییده شود — که در آن نقطه تعمیر به‌جای یک سلونوئید، یک میل‌بادامک و مجموعه تایپیت است.

کد مدار کنترل می‌تواند هشدار زودهنگام آن باشد. نه همیشه: مدار باز معمولاً فقط مدار باز است. اما خطای غیرفعال‌سازی همراه با ریپ روی همان سیلندر، یا تیک‌تیکی که با بار عوض می‌شود، دلیلی است برای توقف رانندگی و بررسی کردن نه برای پاک کردن کد و دیدن اینکه برمی‌گردد یا نه.

یک سیلندر، دو مدار، و پیکره هر دو را دارد. سمت ورودی و اگزوز یک سیلندر کدهای جداگانه‌اند چون سلونوئیدهای جداگانه‌ای‌اند که دو نیمه جداگانه از یک کار را انجام می‌دهند. دیدن تنها یکی از این جفت به معنای سالم بودن دیگری نیست — یعنی تا اینجا فقط یکی در آزمونی رد شده. تا آنجا هستید، کد خواهرِ سیلندر ۴ را هم بررسی کنید.